اثر کاربرد هورمون سایتوکینین و آهن بر عملکرد دانه و میزان تجمع عناصر آهن، روی و منگنز در دانه ارقام نخود

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زراعت، پردیس علوم و تحقیقات خوزستان، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران

3 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران.

4 گروه اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

چکیده

به منظور ارزیابی اثر هورمون سایتوکینین و آهن بر درصد تجمع عناصر آهن، روی و منگنز در دانه‌ی ارقام نخود آزمایشی در دو سال زراعی 90-1389 و 91-1390 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. در این تحقیق سه رقم آزاد، هاشم و توده‌محلی، چهار سطح مصرف آهن شامل شاهد، مصرف 5، 10 و 15 پی پی ام و چهار سطح مصرف هورمون سایتوکینین شامل شاهد، مصرف 5 ، 10 و 15 پی پی ام مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج برهمکنش مصرف آهن و سایتوکینین بر تجمع آهن در دانه مثبت بود و رقم هاشم در غلظت 10 میلی‌گرم در لیتر آهن و 15 میلی‌گرم در لیتر سایتوکینین با میانگین7/72 میلی‌گرم در کیلوگرم بالاترین مقدار تجمع آهن در دانه را داشت. در مقابل با افزایش مصرف آهن و سایتوکینین، میزان تجمع روی و منگنز در دانه کاهش یافت، ارقام هاشم و آزاد در غلظت‌های 5 میلی‌گرم در لیتر آهن و سایتوکینین با میانگین75/40 میلی‌گرم در کیلوگرم بیشترین درصد روی در دانه را داشتند، در حالیکه رقم آزاد در تیمار عدم مصرف آهن و مصرف پنج میلی‌گرم در لیتر سایتوکینین با میانگین 28/14 میلی‌گرم در کیلوگرم بیشترین میزان تجمع منگنز را داشت.

کلیدواژه‌ها